//சில சமயம் அரை மாத்திரை உட்கொள்ள வேண்டுமென்று உடைக்க முற்பட்டு முடியாமல் கத்தியில் வெட்டிய கதையும் உண்டு. உடைக்க அவசியமில்லாத ‘பவரு கொறைவான’ மாத்திரை வாங்கலாம் தான். ஆனால், செலவு அதிகம்.//

ஒரு டோஸுக்கு(தமிழில் என்ன வார்த்தை?) இரண்டு மாத்திரைகளை வைத்த வெளிநாட்டுக்காரன் நிறைய மாத்திரைகளை உடைத்திருப்பானோ?

பெத்தராயுடு

“முதல் வாய்க்கே திகட்டுவதை உணர்ந்து நாவைச் சுழற்றிச் சப்பிக்கொண்டு நிதானித்துக் கொண்டிருக்கையில், “எப்பூம் போடறதுல பாதிச் சக்கர தான் போட்டிருக்கன். அதுவே போதுமுங்களா?”, என்று அப்பாவித்தனமாகக் கேட்டு அதிர வைப்பார்கள். பாதியே இப்படியென்றால்… ”
அருமையான வரிகள்.:-))

I used to wonder when they talk about panakara vyathi when I was small…it is nothing but diabetes!!

Diabetes runs in my family too and in the long run it affects all the other parts of the body like kidneys/heart etc.

There is something in the gene..we are prone to diabetes/heart disease.

பத்மா, உங்களின் பதிவையும் பார்த்தேன். பயனுள்ளது. முனியாண்டிக்குக் கிடைத்தால் சுட்டிகளைக் கொடுங்கள். முதல்வகை பற்றி அதிகம் நான் பார்த்ததில்லை, முனியாண்டி. Diabetes என்று தேடினால் எக்கச்சக்கம் வருவது உண்மை. அதை வடிகட்டித் தனியே வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். நீங்களும் எழுதுங்கள்.

வெற்றி, செல்வநாயகி, நன்றி. வெறும் தகவல்பூர்வமாக எழுதுவதை விட இப்படி எழுதிப் பார்ப்போம் என்று தோன்றியது. நியூயார்க் டைம்ஸ் கட்டுரை படித்ததில் இருந்து எழுத வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன்.

எவ்விஷயமாயினும், செல்வராஜ் எழுத்து பாணியே தனிதான். எழுதுமய்யா, நிறைய எழுதும், அலுவலக பணி, குடும்பக் கடமை பாதிக்காமல்.

ஒவ்வொரு முறை வருடாந்திர பரிசோதனையின்போதும் படபடக்கும், வந்தே…விட்டதோயென்று…இன்றில்லையென்றால், நாளை, நாளையில்லையென்றால், மற்றொரு நாள் என பயமுறுத்திக் கொண்டிருப்பதென்னமோ உண்மை.

அவ்வப்போது இப்படி எழுதிக்கொண்டிருக்கவாவது தலைகாட்டுங்கள் பெயரிலி. நாங்கள் சிரித்துக் கிடப்போமே!

எங்க வீட்ல ஒரு சின்னப் பொண்ணுக்கு (11 வயது) முதல் வகை நீரிழிவு நோய்ன்னு கண்டு பிடிச்சிருக்காங்க. அவளுக்கு சொல்றதுக்காக அங்க இங்கன்னு கொஞ்சம் படிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன். எப்பவும் இருக்கற சோம்பேறித்தனத்தில முழுசா பண்ணாம இருக்கேன்.

சின்னப் பிள்ளைங்களுக்கு சொல்ற மாதிரியான பக்கங்கள் எதுவும் உங்ககிட்ட இருக்கா..